Preface

Over een kleine maand is het zover. Dan gaat deze Brabantse mevrouw het Nederlandse verlaten en andere landen vervelen met haar wazige hoofd, haar zwalkende dronkenschap, haar vergeetachtigheid en gesprekken over het lève. Één voordeel voor deze landen; Het onverstaanbare brabants zal geen belemmering meer zijn.

Van 6 februari naar 13 februari. Van visum voor Vietnam, Cambodja en meer, naar enkel een visum voor India. Het komt daar wel. Van een goed gevoel naar een chaotisch gevoel. De ultieme vrijheid die ik mezelf cadeau wilde geven voor de komende tijd lijkt nu even opgegaan te zijn in geregel. Huis opzeggen, ontslag nemen, visum en de tig voorwaarden, inentingen, uitschrijven studie, verzekeringen, spullen, huis leeg achterlaten, afscheidsfeest, dingen verkopen, werken, financiën .. And so forth and so on. Maar ik zie door de bomen het bos.
Dat ik wil reizen is allesbehalve nieuw. De structuur, de bijna rennende groep mensen op Utrecht Centraal, de snelheid, de weekenden als 'betere dagen', problemen die eigenlijk geen problemen zouden hoeven zijn hebben gezorgd dat ik in momenten verkeerde dat ik het even allemaal niet meer begreep. Waar zijn we mee bezig? Nemen we het niet allemaal een tikkeltje te serieus en raken we niet blind voor een heldere definitie van belangrijk? Dat hollen, dat gestructureerde, dat voorspelbare, mij bezorgde het weinig nieuwe ervaringen en blindzicht voor de mensen om me heen, de boom op de hoek van de straat, de vogel die je vanuit je raam ziet vliegen. Ik wilde kiezen voor het spontane en het moment. Hoewel dit met reizen meer verwezenlijkt kan worden, is het geen uitvlucht voor mij. Mir vertelde me over het boek the Diceman. Zelf heb ik het nog niet gelezen, maar pap daarentegen wel. De idee is om je momenten meerdere opties (waaronder ook opties die je absoluut niet wil) te geven en de dobbelsteen te laten bepalen. Pap kwam zelfs tot het punt waarop hij de aanschaf van een nieuwe auto door dit 'lot' liet bepalen. In Gambia lieten we zo onze kerst invullen en een aantal andere activiteiten, het zorgde voor veel humor, plezier en een toenemend gevoel van vrijheid. Ondanks dat we het diep van binnen wel weten, krijg je meer besef van het feit dat dat gevoel 'dat we vanalles moeten' een keiharde illusie is. We moeten niks en mogen alles. And in this way, to me, life is extremely brilliant wherever you are.
Liefste mensen, ik ga jullie missen. Ik waardeer jullie stuk voor stuk en ik ben enorm dankbaar dat jullie in mijn leven zijn. Van iedereen heb ik dingen geleerd en dit heeft gezorgd voor een goede bagage op reis.

Tot snel,

Knuffel Inez

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer