Peace instead of fear



Na uren in de tuctuc hebben we het eindelijk weer gevonden, de plek waar internet beschikbaar is. Bijzonder aan dit avontuur is dat we er al een keer eerder zijn geweest. We zijn dus driemaal Alice in Wonderland in het doolhof dat India heet. Verdwaald raken is de normaalste zaak van de wereld. De bestemming daarentegen, wordt altijd bereikt. Op het juiste moment om jullie wat te vertellen over mijn verblijf in Navsari. Het is inmiddels de vijfde dag dat ik hier ben. De vijf mensen die ik in Goa heb ontmoet zijn, zoals ik al had vermeld, allemaal meegegaan. De ouders van Kish zijn geboren in Afrika maar zijn oorspronkelijk Indiaas, een deel van zijn familie woont in een village ongeveer een uurtje rijden van Navsari. Hij is daar 8 jaar geleden geweest toen zijn oma was overleden op het land. Om hem te zien met zijn familie was voor ons allemaal magisch. De plek waar we slapen is in Navsari in een groot huis van de ouders van Kish die hier regelmatig de familie komen opzoeken. De afgelopen dagen waren onwerkelijk. Iedere dag gingen we op en neer naar the village om daar te eten, te zitten, te wandelen of uren lang met z'n allen in de akkers te liggen. Ik ben nu nog over met twee jongens, Kish en Paul. Vannacht hebben we met drie in the village geslapen. In de avond kreeg ik een Indiase jurk die ik tijdens een ceremonie aan diende te doen, daar aten we in rijen met het hele dorp naast elkaar.  We stonden de volgende morgen bijzonder vroeg op om op het land te gaan werken, en als ' toetje'  heb ik een buffalo gemolken. Alles wat ze eten komt recht van het eigen land. Eten doen we op de grond en met de hand, de rechterhand. De linkerhand blijft achter de rug omdat iedereen zijn ontlasting daarmee afveegt. Vandaar ook dat WC papier hier zeldzaam is en natuur prefereert boven het gebruik van het toilet.
Zowel met ons vijven als met ons drieen hebben we hier een geweldige tijd gehad. We liggen echt uren naast elkaar zonder ook maar iets te zeggen. We luisteren naar muziek op het dak. We liggen op de bank tegen elkaar aan en praten over het leve. Told you I was going to bother people with it;)

We vertrekken hier morgen, waar we heen gaan en of onze wegen gaan spreiden weet ik niet, maar de reis gaat door. Want, zoals Kish en zijn quote boekje me vertellen: The journey is the destination.

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer